8. Dezember 2012

No einisch Dürsrütiwaud

We mir ar S-Bahn Bärn öppis bsungers guet gfaut, de sis die diräkte Züg vo Thun via Gürbetau–Bärn–Burgdorf ids Ämmitau. Es isch zwar vei e chli es Reisli, aber grad im Winter üsserscht gäbig. So bin i hüt wieder uf Ramsei gfahre, wie scho am letschte Samschti. Nid dass i die Wanderig uf Langnou no einisch ha wöue mache, o wes sechs sicher glohnt hät. Zersch bin i auso dr Ämme no uf Zoubrügg. Füfzäh Santimeter Neuschnee und es Wintermärli. Z Zoubrügg han i d Rute Richtig Dürsrütiwaud gno. Dört bin i letschti Wuche dürecho. Werum dass i usgrächnet no einisch i dä Waud ha müesse, wett i hie nid verrote. D Uflösig gits de i minere Januar-Kolumne ir Tierwäut z läse.

Hinter Ryblebärg überem Alischbachgrabe bi Zoubrügg (BE)

Vom Dürsrütiwaud isch es de über d Neumüli und ar Ämme no wieder zrügg uf Zoubrügg gange. Dise Winter het sech bis jetz usnähmend guet aagloh. Und i cha jedem numen empfähle, im Ämmitau düre Schnee z loufe und am Schluss ire bhäbige Beiz es Schöppli go z bleike. I ha mis im Rössli z Zoubrügg grad näbem Bahnhof zuemer gno. Meh Föteli vo dere Wanderig gits uf mim Fotoblog.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen